йиртиш


йиртиш
[ئيرتيش]
т. порчаи суф ё чит, ки ҳангоми дафнии мурда ба одамони сари қабромада ё ба ҷанозаомада дода мешавад, ертиш

Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. . 2008.

Смотреть что такое "йиртиш" в других словарях:

  • йиртишворӣ — [ئيرتيش وار] суф ё рӯмолчаи чит, ки дар вақти дафн ё ҷаноза чун йиртиш ба кор меравад …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • хайрот — [خيرات] а 1. эҳсон, садақа, худоӣ 2. пул, йиртиш ва ғ., ки вақти ҷаноза тақсим карда мешавад …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.